Iedere week kan men tijdens de rustpauzes meedoen aan het Amstel Tijgers Pro Puckspel. Deelnemers die pucks hebben gekocht van de 'auto-categorie' en waarvan de puck tijdens het spel het dichtst bij de middenstip ligt wint naar keuze een seizoenkaart of een Canon camera. Bovendien mogen zij in de 4-wekelijkse finaleronde proberen de door Citroën Amsterdam beschikbaar gestelde auto te scoren. In de finaleronde staan de deelnemers op de blauwe lijn en mogen zij, met een stick, proberen de puck zo dicht mogelijk bij de middenstip te schieten. Degene die het dichtst bij ligt krijgt het "Golden Shot" toegekend. Hij of zij mag nog één gouden poging doen om de puck op de middenstip te schieten. Als dat lukt is de auto gegarandeerd gewonnen.
Grijp dus uw kans en doe voortaan mee met het puckspel en maak kans op deze schitterende auto!

IJshockey wordt al eeuwen gespeeld. Sommige historici zeggen dat het spel een combinatie is van het Engelse cricket en het Noord Amerikaanse lacrosse, dat werd gespeeld door de Algonquain Indianen in de St.Lawrence vallei. Men zegt, dat het ijshockey dat wij nu kennen voor het eerst werd gespeeld op de Canadese meren rond 1850. Maar het is waarschijnlijker dat het voor het eerst werd gespeeld op de bevroren rivieren of kanalen in Scandinavië of Nederland, waar schaatsers gebruik maakten van stokken voor een betere balans en intussen tegen stukken steen of andere dingen sloegen.
Anderen beweren dat het spel uit Engeland komt, waar rond de veertiende eeuw het spel "hurley" of veldhockey regelmatig werd gespeeld. Waar het ook vandaan komt, tegenwoordig wordt het gespeeld door vele jongens en meisjes.

Zeker is in ieder geval dat er vanaf het seizoen 1937-1938 in clubverband ijshockey in Nederland werd gespeeld. In het seizoen 1938-1939 wist A.IJ.H.C. Amsterdam de nationale beker te winnen.
Er werd gespeeld op de kunstijsbaan op het terrein achter de Hema in de Linnaeusstraat in Amsterdam Oost (zie artikel "Eerste Kunstijsbaan"). In 1940 werd deze ijsbaan gesloten.
In datzelfde jaar werd de eerste overdekte ijsbaan in gebruik genomen in de Amsterdamse Apollohal. Na het beëindigen van de tweede wereld oorlog kreeg het ijshockey in Nederland een impuls, door de Canadezen die hadden geholpen om Nederland te bevrijden en in hun vrije tijd niets liever deden dan een partijtje ijshockey te spelen.
Wegens tegenvallende belangstelling van het publiek werd deze ijsbaan in 1950 gesloten.

In het seizoen 1949-1950 werden de IJsvogels Amsterdam kampioen van Nederland.
Gedurende de seizoenen 1951 tot en met 1964 werden er geen kampioenschappen georganiseerd.

Een ijshockeywedstrijd tussen twee teams beslaat 3 perioden van 20 minuten zuivere speeltijd. Dat wil zeggen dat de klok bij dode spelmomenten wordt stilgezet. De tijdregistratie is daarbij niet in handen van de scheidsrechters maar van een apart team van officials aan de rand van de speelvloer. Vanwege die zuivere speeltijd is en blijft ijshockey ook een zuivere sport qua inspanning. Tijdrekken zoals bij voetbal komt niet voor. Een ijshockeywedstrijd is pas gelopen als daadwerkelijk het eindsignaal klinkt, als de volle 60 minuten zijn verstreken. Veel ijshockeywedstrijden kennen in de laatste minuut nog een spannende ontknoping. Twee of drie doelpunten in de laatste twee minuten zijn geen uitzondering. Afhankelijk van afspraken per competitie kan een wedstrijd wel of niet in een gelijkspel eindigen. Veel competities kennen de regel dat er een winnaar moet komen. Als na de reguliere speeltijd een gelijke stand op het scorebord staat volgt dan een overtime volgens het 'sudden victory-principe'. Hierbij wint het eerst scorende team de wedstrijd.

Door deze opzet is een ijshockeywedstrijd van begin tot einde spectaculair, verrassend en boeiend. Hoewel er in veel steden in Nederland ijshockey wordt gespeeld is het toch nog een redelijk onbekende sport. Opvallend is wel dat wanneer mensen eenmaal een keer een wedstrijd hebben gezien dat zij zich er dan niet meer los van kunnen maken. Onbekend maakt onbemind geldt zeker voor dit spelletje. En dat is jammer, want het ijshockey in Nederland is ondanks de beperkte omvang van hoge kwaliteit. Natuurlijk kan Nederland zich niet meten met landen als Canada of de Verenigde Staten van Amerika. Daar is ijshockey sport nr1. Daar zijn de spelers van de Edmonton Oilers of de Vancouver Canucks wereldsterren zoals hier in Europa de voetballers.

Toch leveren, weliswaar op een bescheidener niveau, de Nederlandse ijshockeyers van de eredivisie vergelijkbare prestaties. In vergelijking met voetbal zelfs bovenmatige prestaties. De Nederlandse competitie verlangt tot 3 wedstrijden per week, van Groningen tot Geleen en van Den Haag tot Nijmegen. Kom daar eens om bij een gemiddelde voetballer!

Het hoge niveau van het spel in Nederland wordt mogelijk gemaakt door een kern van goede Nederlandse spelers, aangevuld met zogenaamde importspelers uit landen als Canada, Amerika of Zweden. De Nederlandese spelers zijn vaak semi-profs die naast het ijshockey nog een normale baan hebben om in hun levensonderhoud te kunnen voorzien. Daarnaast hebben de meeste Nederlandse clubs een jeugdbeleid waarbij talentvolle jeugdspelers deel uit maken van het eerste team en daardoor 'meegezogen' worden in het niveau van hun oudere teamgenoten.

In de voorgaande wedstrijden was de groei van het Amsterdamse team al duidelijk waarneembaar. Nu, tegen Tilburg dat er ook voor gekozen heeft om de jeugd een groot aandeel te geven, blijkt het kwaliteitsverschil tussen de Nederlandse spelers aan beide kanten minimaal.
In de Jaap Edenhal was er dan ook een aantrekkelijke en spannende wedstrijd te zien. Voor het eerst in deze competitie neemt Amsterdam, nog zonder Winnik en Hult, de leiding in een wedstrijd. Al na zes minuten mag Jochen Gross op aangeven van Kars vol uithalen vanaf de blauwe lijn. Zijn schot verdwijnt snoeihard achter de Tilburgse doelman Meierdres in het net. Het met afstand sterkste duo van Tilburg, Daryl Bat en Cris St. Jaques, brengt de Brabanders na vijftien minuten terug in de wedstrijd. St Jaques ziet Bat uit de strafbank komen en legt de puck panklaar op de stick van de Tilburgse topscorer die vrij op kan schaatsen naar goalie Swart. Op zijn inzet is Casper kansloos.

In de tweede periode krijgt Tilburg tweemaal achter elkaar een powerplay. Hoewel de eerste goed wordt doorstaan door Amsterdam nemen de Tilburgers tijdens die tweede powerplay toch een voorsprong door een doelpunt van Bat. De voor het doel langs gespeelde puck verdwijnt een beetje ongelukkig via de legguards van Swart in het Amsterdamse doel. Amsterdam vertoont veerkracht en scoort al na twee minuten het gelijkmakende tweede doelpunt. In eerste instantie wordt Calvin Pohlman als doelpuntenmaker aangekondigd maar later wordt dat omgezet naar Oosterveld. Hoe dan ook, beiden speelden weer buitengewoon goed en het doelpunt was verdiend. Halverwege de tweede periode neemt Daryl Bat opnieuw de voorsprong, nu op aangeven van maatje St. Jaques.
Als even voor het einde van de periode Amsterdam voor dertig seconden een +2 powerplay heeft zijn er kansen om opnieuw gelijk te komen. De opbouw is echter even weg en de kansen gaan voorbij.

Aan het begin van de derde periode brengt onervarenheid de Amsterdammers in de problemen. Terwijl een aantal spelers oog heeft voor de aanvallers van Tilburg vlak voor het doel speelt de slimme Bat de puck terug naar het vrije ijs waardoor Robbert Marcelis precies kan uitrekenen waar hij de puck in het doel wil laten verdwijnen. Hij doet dat vervolgens overtuigend. Als halverwege het laatste bedrijf Joey Oosterveld op aangeven van Schaafsma en Kars de aansluitingstreffer maakt wordt het spannend. Ron Berteling vergroot de druk door Swart in te ruilen voor een extra aanvaller. Helaas krijgt zijn hardwerkende team de deksel op de neus als opnieuw Daryl Bat het lege doel weet te vinden en de drie punten voor Tilburg veilig stelt.